shiatsu therapeutic massage

Shiatsutherapie is ontstaan uit een systeem van oefeningen en zelfmassage dat circa 580 voor C. door Bodhidharma in China werd geïntroduceerd. Deze vorm van zelfbehandeling was bekend onder de naam Tao Yin. In de zesde eeuw werden de klassieke Chinese geneeswijzen door boeddhistische monniken in Japan geïntroduceerd. Daar werden de Chinese massagetechnieken verder ontwikkeld. Ze werden in Japan bekend onder de naam anma. Van 1603 tot 1868, het Edo-tijdperk, waren alle artsen in Japan verplicht anma te bestuderen. Dit tijdperk was een periode van grote bloei van de Japanse wetenschap en filosofie. In het begin van de vorige eeuw gingen anmamasseurs die therapeutisch werkten, de methode Shiatsu Ryoho noemen. Shiatsu Ryoho betekent vingerdruk therapie.

In 1925 stichtte Tokujiro Namikoshi in Hokkaido het Shiatsu Therapie Instituut. Het is vooral aan hem te danken dat in 1956 shiatsu in Japan door het Ministerie van Volksgezondheid werd erkend als een effectieve, reguliere behandelwijze. Toru Namikoshi, zoon van Tokujiro Namikoshi, is een grote stimulerende kracht geweest in het proces van acceptatie van shiatsu in de westerse wereld. Andere grote namen die veel hebben betekend voor de verspreiding van shiatsu zijn: Katsusuke Serizawa, Shizuto Masunaga, Shizuko Yamamoto, Wataru Ohashi en Saul Goodman.

De filosofie en vorm van shiatsu zijn ontstaan en ontwikkeld binnen de Aziatische cultuur. Als gevolg daarvan zijn er duidelijke verschillen met westerse fysiotherapie en andere manuele behandelwijzen. Shiatsu wordt inmiddels ruim 50 jaar met veel succes toegepast in de westerse wereld. Als gevolg van dat succes is deze behandelmethode inmiddels breed gewaardeerd en geaccepteerd. Veel zorgverzekeraars hebben deze succesvolle therapie inmiddels in hun vergoedingenpakket opgenomen.

Bron DBA.